ลาก่อน 2009 สวัสดี 2010

posted on 03 Jan 2010 19:29 by kongxxx123

ปีที่พึ่งผ่านมานี้ มันเป็นปีที่มีความหมายสำหรับผมมากๆเลยครับ
ถึงจะมีทั้งเรื่องดีและไม่ดีเกิดขึ้นมากมาย มีสุขบ้าง ทุกข์บ้างแต่มันก็ทำให้ผมแข็งแกร่งขึ้น
ปีที่ผ่านมาผมได้จดวันเวลาไว้ในหนังสือบันทึกของผม

มกราคม 09
เป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต... เมื่อผมเลือกที่จะไม่ขอยื่นจบการศึกษาเนื่องจากผมเปลี่ยนสาขาที่เรียน
แม้รอบตัวของผมจะเป็นไปด้วยเสียงวิพากย์วิจารณ์ ดีบ้าง ร้ายบ้าง
แต่มันก็ทำให้ชีวิตในปีนี้พบกันสิ่งใหม่ๆมากมาย

กุมภาพันธ์ 09
เป็นเดือนที่ผมมีความสุขกับเพื่อนๆ ท่ามกลางความเหงาเล็กๆในใจ เดือนนี้เป็นเดือนที่มีสอบไฟนอลครั้งสุดท้าย
กับเพื่อนๆ ทุกคนจึงช่วยเหลือกันเป็นอย่างดี ทำงานหนัก ทำโปรเจคจบกันอย่างเหน็ดเหนื่อย
แต่มันก็มีความสุขมากที่สุด

มีนาคม 09
เป็นการประกาศผลสอบครั้งสุดท้าย ในขณะที่เพื่อนๆกำลังเตรียมรับปริญญา และหางานไปในตัว
ผมนั้นต้องมานั่งรื้อตำราและอ่านหนังสือของสายอิเล็กโทรนิค แต่เพื่อนๆก็ยังช่วยเหลือผมเสมอๆ
ผมไม่อยากให้วันนั้นมาถึงเลย วันที่พวกเราต่างคนต่างจบไปทำงาน มันเหงานะ และเศร้ามากด้วย แต่กระนั้น
ชีวิตก็ยังต้องก้าวต่อไป

เมษายน 09
ทุกๆคนกลับบ้านไปทำงานกันหมดแล้ว เหลือผมคนเดียวที่ยังอยู่ที่คณะ ในฐานะนิสิตที่ไม่จบตามหลักสูตร
แต่ผมก็ได้อยู่กับก๊วนน้องๆของตัวเองมากขึ้น ได้ไปเที่ยวเชียงใหม่ ความประทับใจที่ผมจะไม่ลืม
ผมเริ่มวางแผนชีวิตใหม่ ปรับปรุงตัวเอง หลายๆอย่าง และก็....
ค้นพบความรู้สึกแบบนึง ที่ผมเองนั้นเกือบจะลืมมันไป....
ผมต้องกลับไปหามันอีกครั้งแล้วล่ะ....

พฤษพาคม 09
เพื่อนๆผมหางานกันได้เกือบทุกคนแล้ว ทำให้กิจวัตรที่ทำมาอย่างเคยหายไปด้วย
ทำให้ผมได้ไปศึกษาอะไรหลายๆอย่าง เรียนอะไรที่ตัวเองชอบ ผนเดินทางมากมายพบปะผู้คน
ใช้ชีวิตอยู่กับอะไรที่แปลกใหม่ กับคนเรารู้สึกชอบ(มานาน) กับวิชาที่ชอบ กับเพื่อนใหม่ๆ
ผมเลิกเหล้าสำเร็จ มีสังคมใหม่ๆ อะไรใหม่ๆเข้ามามากมาย
เหนื่อยบ้าง(จนป่วย) ท้อแท้บ้าง แต่มันก็สนุกดีนะ

มิถุนายน 09
ผมใช้ชีวิตอย่างมีจุดหมายและค้นหาตัวเองไปในตัว ผมชอบที่จะเดินทางไปมา ไปเกษตร จุฬา มศว.
เพื่อที่จะศึกษาและเก็บข้อมูลเกี่ยวกับ biomedical ให้มากที่สุด ผมได้ใกล้ชิดกับคนที่ผมชอบ
มีโอกาสได้แลกเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่างต่อกัน ผมมีความสุขมาก
ถึงแม้หนักใจบ้างกับหลายๆเรื่อง ท้อแท้บ้างกับความเหน็ดเหนื่อย และอารมณ์แปรปรวนง่าย
แต่ก็ทำให้ตัวผมเปลี่ยนอะไรไปหลายอย่าง

กรกฏาคม 09
เดือนแห่งการรับปริญญา ด้วยความยินดีที่กลับทำให้เหงาลึกๆ เดือนแห่งความสับสน เหน็ดเหนื่อย
แต่ท่ามกลางความสิ้นหวังมันก็มีอะไรเล็กๆมันผุดขั้นมา ทำให้มีแรงขับดันที่จะก้าวต่อไป
มีคนที่ เป็นกำลังใจให้ในยามที่ท้อแท้ เขาแอบเป็นห่วงเราลึกๆ แม้เขาจะไม่พูด แต่กลับรู้สึกได้อย่างน่าประหลาด
ผมเริ่มเปลี่ยนตัวเองอย่างจริงจังหลังจากนั้น

สิงหาคม 09
ผมก้าวออกมาจากความสันสนได้ไม่นานผมก็เจอกับความสับสนลูกใหม่
ผมเริ่มรู้ตัวจริงๆแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับกับตัวเอง ผมชอบผู้หญิงคนนึงจากเดิมที่แค่เคยแอบชอบ
ผมเริ่มกังวลกับอนาคต ผมจะให้ตัวเองดำเนินไปในทางไหนดีนะ...
นี่เรามาถูกทางรึเปล่า.... กับอนาคตที่เราเองก็ไม่รู้
จะเก็บความรู้สึกที่เราไปชอบเขาคนนี้ได้อีกนานแค่ไหนกันนะ...


ตุลาคม 09
ผมค้นพบตัวของตัวเองซะทีหลังจากที่สับสนกับมันมานาน ผมเริ่มที่จะปรับปรุงตัวเองอย่างจริงจัง
ในขณะเดียวกันผมก็รู้จักการดูแลคนอื่นไปในตัว แต่กระนั้นผมก็ทำให้คนคนนึงเป็นห่วงมาก และผมก็เป็นห่วงเขามากไม่แพ้กัน พวกเราใช้เวลาช่วงปิดเทอมดูแลกันและกัน
ผมเก็บความรู้สึกนั้นไม่อยู่แล้ว
ตอนนั้นผู้รู้ตัวแล้วว่าผมควรจะรักใคร ผมชวนเธอไปเดท ซึ่งเป็นเดทแรกในชีวิตของผม
ผมกลัวที่เธอจะปฎิเสธ แต่ก็กลัวว่ามันจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว
มันเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตผมแล้ว
สำหรับคนที่ไม่เคยมีเวลาว่างให้ใคร
สำหรับคนที่พึ่งจะรู้จักตัวของตัวเอง
สำหรับผู้ชายธรรมดาๆคนนึง
ผมเดทกับเธอ
ผมยังจำได้ เวลานั้น ตอนนั้น สถานที่นั้น คำพูดคำนั้น
ผม...
ผมบอกว่าผมชอบเขา...
...
...
กับวรรณ
กับความรู้สึกที่อัดอั้นมาเกือบ สองปีเต็ม
กับความพยายามที่แม้ล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ก็ไม่เคยหยุดพยายาม
กับช่วงเวลาที่เกือบทำให้หัวใจของผมนั้นหยุดลง
...
...
วรรณที่เป็นแฟนคนแรกในชีวิตของผม

พฤศจิกายน 09
คำว่าแฟนนั้นอาจจะยังใหม่สำหรับพวกเราก็เป็นได้ แต่พวกเราก็ปฏิบัติตัวได้อย่างไม่มีปัญหา ไม่กระทบการเรียน
ผมมาหาเธอบ่อยขึ้น เปิดตัวกันบ้าง ทำอะไรร่วมกันบ้าง วันเกิดผมมาถึง
วันเกิดที่มีความสุขที่สุดครั้งนึง ที่ได้ยินคำว่ารักจากคนที่เรารัก
เป็นเทอมที่ผมตั้งใจเรียนมากที่สุด ผมตัดสินใจที่จะเรียนต่อ ปริญญาโท สาขา Bioelectronic
ชีวิตใหม่ของผมเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งนึง....

ผมตัดสินใจที่จะบวช หลังจากเรียนจบ ปริญญาตรี

ธันวาคม 09
ผมใช้เวลากันการเรียนรู้ที่จะเคารพกันในฐานะแฟนเป็นส่วนใหญ่ พากันไปเที่ยวบ้าง
แต่พวกเราไม่เคยทิ้งการเรียน แม้จะอยู่คนละคณะ คนละมหาลัย แต่พวกเราก็สามารถช่วยเหลือกันได้
ถึงจะมีปัญหาเข้ามามากมาย เราฝ่าฟันปัญหามาด้วยกัน แม้จะเวลาสั้นๆ แต่มันก็ทำให้พวกเรารู้จักกันมากขึ้นๆ
จนไม่นานมานี้ พวกเราตั้งใจเรียนเพื่อให้อนาคตออกมาดีที่สุด
ตั้งใจแล้วที่จะมีอนาคตร่วมกัน อยู่ร่วมกัน
มั่นใจว่าพวกเราไปถึงวันนั้นได้

ผมรักวรรณ

ผมโทรไปหาเธอเวลา 00.00 น
ปี2009 นี้เป็นปีที่มีอะไรเข้ามาในชีวิตมากมาย
แต่ที่ผมประทับใจที่สุดก็คงหนีไม่พ้นเรื่องของผมกับวรรณ
จากผู้หญิงที่ผมไม่เคยคิดอะไรเมื่อแรกพบเมื่อ 6 ปีที่แล้ว เธอกลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของผม
ทำให้ผมเปลี่ยนแปลงตัวเองไปมากมาย ผมเจออนาคต เจอตัวของตัวเอง
เจอสิ่งที่ตัวเองเป็น แม้ความผิดหวังในปีนี้
คือการที่ผมมั่วแต่เสียใจกับการเลือกเส้นทางเดินของตัวเองอยู่เสียนาน
แต่ผมก็ไม่เสียใจ
ปี 2010 นี้จะเป็นปีที่ดีสำหรับการสร้างอนาตคของพวกเรา และจะดียิ่งขึ้นในปีต่อๆไป

edit @ 3 Jan 2010 23:16:50 by XL

Comment

Comment:

Tweet

ขอให้มีความสุขตลอดปีใหม่ละกันครับพี่

#2 By Zaxelox on 2010-01-04 20:58

น่ารักจังค่ะ
เป็นกำลังใจให้กับปีนี้นะคะ
big smile

#1 By THEBEE on 2010-01-03 23:32